Η ετήσια έκθεση Rainbow Map 2026 για τα ΛΟΑΤΚΙ+ δικαιώματα από την ILGA-Europe έχει ανατροπή στην κορυφή.
«Η πρωτιά της Ισπανίας είναι ένα ισχυρό παράδειγμα του τι είναι εφικτό όταν μια κυβέρνηση επιλέγει συνειδητά την πρόοδο» είπε σε δήλωση της η αναπληρώτρια διευθύντρια της ILGA-Europe, Κάτριν Χούγκεντουμπελ.
Η Χούγκεντουμπελ υπογραμμίζει πως ο φετινός χάρτης αφηγείται δύο διαφορετικές ιστορίες. «Υπάρχει η ιστορία του θάρρους, όπως αυτή της Ισπανίας, και η ιστορία ενός αυξανόμενου κινδύνου που δεν πρέπει να υποτιμηθεί» πρόσθεσε.
Η άνοδος της ρητορικής μίσους, ακόμη και σε χώρες με προηγμένη νομοθεσία όπως η Ισπανία —όπου οι επιθέσεις τριπλασιάστηκαν σε δύο χρόνια— αποδεικνύει ότι οι νόμοι από μόνοι τους δεν αρκούν για να εγγυηθούν την ασφάλεια στην καθημερινότητα.
Η θέση της Ελλάδας
Η Ελλάδα βρίσκεται στην 11η θέση. Η κατάταξη προέκυψε μετά τη νομιμοποίηση του γάμου ομόφυλων ζευγαριών, μια εξέλιξη που αντανακλά τη γενικότερη ευρωπαϊκή εικόνα για τα ΛΟΑΤΚΙ+ δικαιώματα η οποία παραμένει βαθιά άνιση με μεγάλες αποκλίσεις ανάμεσα στις χώρες της ηπείρου.
Σύμφωνα με τα στοιχεία, η χώρα μας επιτυγχάνει την υψηλότερη επίδοσή της στον χώρο δράσης της κοινωνίας των πολιτών με ποσοστό 83,33%, ενώ ακολουθεί ο τομέας της ισότητας και της μη διάκρισης με 82,48%, δείχνοντας μια ισχυρή τάση προς τη θεσμική θωράκιση των δικαιωμάτων.
«Το ερώτημα που πρέπει πλέον να απαντήσει κάθε κυβέρνηση στην Ευρώπη είναι σε ποια από τις δύο ιστορίες θέλει να ανήκει»
Στους υπόλοιπους δείκτες, η ελληνική πραγματικότητα εμφανίζει μια πιο σύνθετη εικόνα, με τα εγκλήματα και τη ρητορική μίσους να αγγίζουν το 69,51%, ενώ η νομική αναγνώριση φύλου και τα ζητήματα οικογένειας κυμαίνονται σε παρόμοια επίπεδα με 64,86% και 64,29% αντίστοιχα.
Η σωματική ακεραιότητα των ίντερσεξ ατόμων αξιολογείται με 60%, ωστόσο η πιο αδύναμη επίδοση καταγράφεται στον τομέα του ασύλου, όπου το ποσοστό περιορίζεται στο 33,33%, αναδεικνύοντας τις σημαντικές προκλήσεις που παραμένουν ανοιχτές για την πλήρη εναρμόνιση της χώρας με τα κορυφαία ευρωπαϊκά πρότυπα ισότητας.
Η επόμενη μέρα
Η κατάταξη του 2026 λειτουργεί ως μια ηχηρή υπενθύμιση ότι τα δικαιώματα δεν είναι ποτέ δεδομένα. Ενώ χώρες όπως η Ισλανδία και η Ισπανία κάνουν άλματα μπροστά, άλλες όπως η Μονακό, η Ρουμανία και η Γεωργία παραμένουν εγκλωβισμένες σε συντηρητικά πρότυπα που περιορίζουν την ελευθερία των πολιτών τους.
Η Χούγκεντουμπελ καταλήγει πως «κάθε κυβέρνηση στην Ευρώπη πρέπει τώρα να αποφασίσει σε ποια πλευρά της ιστορίας θέλει να βρίσκεται», τονίζοντας ότι η πολιτική γενναιότητα είναι μια συνειδητή επιλογή που μπορεί να αναχαιτίσει τον αυταρχισμό.