Πηγή: Επιθεώρηση Εργασίας
Ποιες μορφές παρενόχλησης καταγγέλλονται περισσότερο
David Wojnarowicz, Fuck You Faggot Fucker, 1984. © Κληροδότημα David Wojnarowicz. Ευγενική παραχώρηση: το Κληροδότημα David Wojnarowicz και η γκαλερί P.P.O.W., Πηγή: frieze.com
Η ίδια εξηγεί ότι όταν οι καθημερινές διακρίσεις συνδυάζονται με συγκεκριμένα περιστατικά εκφοβισμού ή αποκλεισμού στον χώρο εργασίας, η επιβάρυνση της ψυχικής υγείας γίνεται ακόμη μεγαλύτερη. «Αύξηση του στρες είναι το συχνότερο από όλα», λέει χαρακτηριστικά, επισημαίνοντας ότι ακολουθούν αγχώδη και καταθλιπτικά συμπτώματα, τα οποία μπορεί να ενταθούν όσο συνεχίζεται η έκθεση στη βία. Δεν αποκλείει, μάλιστα, στις σοβαρότερες περιπτώσεις να εμφανιστεί ακόμη και αυτοκτονικός ιδεασμός, υπογραμμίζοντας ότι η χρόνια ψυχολογική πίεση αποτυπώνεται τόσο στην ψυχική όσο και στη σωματική υγεία.
«Είναι πάρα πολύ σημαντικό να γνωρίζουν οι εργαζόμενοι τα δικαιώματά τους»
Η γνώση των εργασιακών δικαιωμάτων αποτελεί την πρώτη γραμμή άμυνας απέναντι στο mobbing, τονίζει στο in η Σταυρούλα Μπαντούνα (M.Sc.), Σύμβουλος Εργασιακών Σχέσεων και Υπεύθυνη του Γραφείου Ανέργων του ΚΕΠΕΑ ΓΣΕΕ. «Είναι πάρα πολύ σημαντικό να γνωρίζουν οι εργαζόμενοι τα δικαιώματά τους», επισημαίνει, εξηγώντας ότι η ενημέρωση γύρω από το νομικό πλαίσιο, τις υποχρεώσεις του εργοδότη και τους διαθέσιμους μηχανισμούς προστασίας αποτελεί βασική προϋπόθεση ώστε τα θύματα να μη μένουν αβοήθητα απέναντι στην παρενόχληση.
– Σταυρούλα Μπαντούνα (M.Sc.), Σύμβουλος Εργασιακών Σχέσεων και Υπεύθυνη του Γραφείου Ανέργων του ΚΕΠΕΑ ΓΣΕΕ
Όπως αναφέρει, οι γυναίκες και τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα πλήττονται δυσανάλογα από το mobbing, καθώς συχνά έρχονται αντιμέτωπα με στερεότυπα, προκαταλήψεις και διακρίσεις. Οι γυναίκες βιώνουν συχνότερα υποτίμηση των επαγγελματικών τους ικανοτήτων, αποκλεισμό από θέσεις ευθύνης και διακρίσεις που σχετίζονται με τη μητρότητα, ενώ τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα αντιμετωπίζουν ομοφοβικά ή τρανσφοβικά σχόλια, ειρωνείες, λανθασμένη χρήση αντωνυμιών ή πίεση να αποκρύψουν την ταυτότητά τους στον χώρο εργασίας. Όπως τονίζει, αυτή η καθημερινή ψυχολογική πίεση μπορεί να οδηγήσει σε έντονο άγχος, επαγγελματική εξουθένωση, κοινωνική απομόνωση και σοβαρές επιπτώσεις στην ψυχική υγεία.
– Σταυρούλα Μπαντούνα (M.Sc.), Σύμβουλος Εργασιακών Σχέσεων και Υπεύθυνη του Γραφείου Ανέργων του ΚΕΠΕΑ ΓΣΕΕ
Ανάλογες είναι και οι επιπτώσεις στην επαγγελματική και οικονομική ζωή των θυμάτων. Η Στέλλα Κάσδαγλη υπενθυμίζει ότι, σύμφωνα με έρευνα της ActionAid για τη σεξουαλική παρενόχληση στην εργασία στην Ελλάδα, περίπου μία στις πέντε γυναίκες που υφίσταται τέτοιες συμπεριφορές παραιτείται από τη δουλειά της. «Παραιτούνται από τον μισθό τους, από τα ασφαλιστικά τους δικαιώματα και πολλές φορές από την επαγγελματική τους εξέλιξη», σημειώνει, προσθέτοντας ότι το ίδιο μοτίβο μπορεί να παρατηρηθεί και στις περιπτώσεις mobbing, καθώς στόχος του είναι η εξώθηση του εργαζομένου σε παραίτηση.
Η Κάσδαγλη υπογραμμίζει ακόμη ότι η νομοθεσία από μόνη της δεν αρκεί. «Οι επιχειρήσεις χρειάζεται να έχουν ουσιαστικές πολιτικές για τη βία και την παρενόχληση, να κάνουν πραγματική εκτίμηση κινδύνου, να ενημερώνουν τους εργαζομένους και να εκπαιδεύουν όσους έχουν θέσεις ευθύνης», επισημαίνει, προσθέτοντας ότι η πρόληψη είναι εξίσου σημαντική με την αντιμετώπιση ενός περιστατικού.
– Στέλλα Κάσδαγλη, συνιδρύτρια του WHEN
Παρά τις σημαντικές θεσμικές αλλαγές των τελευταίων ετών και την αυξανόμενη ορατότητα του προβλήματος, οι ειδικοί συμφωνούν σε ένα σημείο: η αντιμετώπιση του mobbing δεν εξαρτάται μόνο από την ύπαρξη νόμων. Απαιτεί εργασιακά περιβάλλοντα που δεν ανέχονται τις διακρίσεις, εργοδότες που εφαρμόζουν στην πράξη πολιτικές προστασίας και εργαζομένους που γνωρίζουν τα δικαιώματά τους και αισθάνονται ασφαλείς να μιλήσουν όταν γίνονται στόχος βίας και παρενόχλησης.
*Κεντρική Εικόνα: The Two Fridas, 1939 της Φρίντα Κάλο, Πηγή: fridakahlo.org
