«Επί πέντε χρόνια εκδίδομαι κάθε βράδυ στη λεωφόρο Συγγρού, στη λεωφόρο όπου αισθάνομαι τόσο έντονα την αγριότητα, τη μοναξιά και τη φρίκη αυτής της κοινωνίας». Ήταν αρχές της δεκαετίας του ’80 όταν το περιοδικό Κράξιμο έκανε την εμφάνισή του στα περίπτερα και τα βιβλιοπωλεία της ελληνικής πρωτεύουσας και η ψευτο-σεμνότυφη κοινωνία της Αθήνας γνώριζε με έναν ωμό, αλλά πέρα για πέρα αληθινό τρόπο την Πάολα Ρεβενιώτη.
Θα σκεφτεί κάποιος «λογικό, μιλάμε για τη δεκαετία του ’80», αλλά ας μην κρυβόμαστε: δεν ισχύει αυτό. Μπορεί να θέλουμε να πιστεύουμε ότι έχουμε προοδεύσει ως κοινωνία, έχουμε γίνει πιο δίκαιοι, πιο ίσοι, πιο σωστοί. Όμως, απλά θέλουμε να το πιστεύουμε – το σκοτάδι είναι εκεί έξω, τρομακτικό για πολλούς συνανθρώπους μας. Σε κάνει να αισθάνεσαι έντονα την αγριότητα, τη μοναξιά και τη φρίκη αυτής της κοινωνίας, όπως είχε γράψει στο Κράξιμο και στο άρθρο της «Εγώ η πόρνη».
Η Πάολα με τον Ντίνο Χριστιανόπουλο
«Θυμάμαι η πρώτη δουλειά που προσπάθησα να κάνω, ήταν να δουλέψω κάπου για μία εβδομάδα. “Πούστη” με ανεβάζανε, “πούστη” με κατεβάζανε. Φαντάσου τώρα να είσαι 15 χρονών παιδάκι, και να σε φωνάζουν έτσι. Ήταν πολύ δύσκολες εποχές».
«Υπήρξαν χρονιές που ήταν πολύ σκληρές για τις τρανς στις πιάτσες. Άλλες δεν αντέξανε, άλλες αυτοκτόνησαν, άλλες έπεσαν στα ναρκωτικά. Εμένα με έσωσε το ότι από μικρό παιδί δεν ένιωσα ποτέ θύμα. Έλεγα ότι δεν είναι κακό να αγαπάς, οπότε δε θα μου πείτε εσείς πώς θα διαχειριστώ την αγάπη που θέλω να δείξω».
«Όταν μία κοινωνία σε καταδικάζει να είσαι σκουπίδι, να είσαι το τραβέλι που να είναι στην πιάτσα, να το τραβάνε οι αστυνομίες και τέτοια, ο μόνος τρόπος για να αντισταθείς είναι η τέχνη και να το βγάλεις προς τα έξω».
«Οι straight άντρες στην Ελλάδα είχαν λιγότερα ταμπού στο σεξ αλλά κοινωνικά ήταν υποκριτές. Αυτοί που με έκραζαν συνήθως ζήλευαν αυτό που δεν είχαν. Και το 90% των πελατών μου έτσι ήταν, υποκριτές στο δημόσιο λόγο. Εγώ δεν ήμουν μες στη μιζέρια, γιατί μία είναι η ζωή».
«Το σημαντικό είναι τι είναι αυτό που σε καυλώνει. Αν η σεξουαλική σου ζωή είναι μίζερη, ότι και να λες θα είσαι μίζερος. Όλα τα άλλα είναι μαλακίες και δικαιολογίες».
«Όταν περνάς καλά έχεις και περίσσευμα ψυχής».
«Δεν κάνω σχέδια για το μέλλον. Καλά να είμαστε την υγειά μας να έχουμε, αυτά είναι τα μελλοντικά σχέδια τίποτα άλλο».